Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει τον Ολυμπιακό; Η επιθετική του δύναμη  ή αν προτιμά κάποιος να ειπωθεί διαφορετικά, η ορμή στο παιχνίδι και το γεμάτο αυτοπεποίθηση στυλ που έχει εδώ και πολλά χρόνια. Τα γκολ έρχονταν, τη φανέλα του φόρεσαν κυνηγοί – σκόρερ και όλο αυτό το σκηνικό έδινε τον τόνο και προσκαλούσε το κοινό ώστε να προσφέρει το χειροκρότημα και την αποθέωση.

Εφέτος, όλα έδειχναν διαφορετικά. Τις πρώτες επτά αγωνιστικές είχαμε τέσσερις ερυθρόλευκες νίκες με σκορ 1-0, πάει να πει πως τα γκολ δεν «έπεφταν βροχή» και μετρούσαν στον Πειραιά μόλις επτά. Κι όμως, την τελευταία εβδομάδα πολλά δείχνουν να αλλάζουν, λες και έχουμε ξέσπασμα από τους φορ και τη γραμμή κρούσης: 5-0 με την Καλαμάτα, 2-0 στο Μαρκό για το Κύπελλο και 3-2 επί της Κηφισιάς στη Σούπερ Λίγκα, πάει να πει στο σύνολο 10 γκολ, τα οκτώ στο πρωτάθλημα και μέσα σε δύο αγωνιστικές περισσότερα σε σχέση με τις προηγούμενες επτά.

Φυσικά, πάντα πρέπει να είμαστε εγκρατείς στις σκέψεις και τα συμπεράσματά μας. Κάτι, ωστόσο, κινείται. Η μετάβαση από τον έναν προπονητή στον άλλο, εν προκειμένω από τον Μεντιλίμπαρ στον Ιμανόλ, δεν μπορεί να είναι κάτι απλό, κυρίως όταν συμβαίνει μεσούσης της περιόδου και άρα οι παίκτες πρέπει να λάβουν και να κατανοήσουν διαφορετικές, ενδεχόμενα, οδηγίες. Αλλά τα αποτελέσματα έρχονται, μολονότι ουδείς μπορεί να υποστηρίξει πως ο Ολυμπιακός ενθουσιάζει με την απόδοσή του.

Κερδίζει χρόνο, ανεβαίνει στη βαθμολογία και βέβαια βγάζει από τη φαρέτρα του αρκετούς «άσους»» που είναι τα δυνατά του χαρτιά σε έναν επίπονο Μαραθώνιο. Ο Ορτέγκα πείθει πως έκαναν διάνα στου Ρέντη με την επιλογή του, εμπνέει εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του και ορισμένες αποκρούσεις που κάνει, όχι μόνο είναι… ακροβατικές αλλά θυμίζουν Σαργκάνη στα καλύτερά του. Ο Ζέλσον με το πλασέ – νίκης επιβεβαίωσε γιατί έχει κάνει ηχηρές μεταγραφές και πόσο ποιοτικός είναι, ενώ τον Μάριους κάθε άμυνα τον νιώθει πολύ γιατί ο συγκεκριμένος παίκτης έχει εκτόπισμα και γνωρίζει καλά τη θέση.

Συμπέρασμα: πολλές φορές κρατά τον Ολυμπιακό η άμυνά του με αρχηγό τον Ρέτσο. Τώρα, έφτασε η ώρα να «μιλήσουν» όσοι κινούνται στο απέναντι «κουτί» και απειλούν τον αντίπαλο. Οι επιθετικοί ή αυτοί με την ικανότητα να βρίσκουν δίχτυα. Και βέβαια τη στιγμή που  έχεις τον Ζέλσον Μαρτίνς και αυτός αποφασίζει να κάνει τα δικά του, τότε όλα γίνονται ευκολότερα και θαυμάζεις έναν δαντελένιο μεσοκυνηγό να σημειώνει γκολ – ποίημα.